Posts Tagged ‘شوراها’

روز تنفیذ تهران را با قیام خود به رنگ سبز در می آوریم و آبروی خامنه ای را خواهیم برد– بیانیه شماره 2 – تکنیکهای مبارزه و توصیه هایی برای هرچه موثرتر برگزار کردن تظاهرات

اوت 2, 2009

دوستان فردا دوشنبه 12 مرداد ماه ، و همچنین سالروز مشروطه در 14 مرداد ماه ، یکی دیگر از روزهای سرنوشت ساز این نهضت مقدس ضد دیکتاتوری است . همه آماده شویم که فردا باید به خامنه ای ، احمدی نژاد و جهانیان نشان دهیم که ریاست جمهوری این ابله سفیه را نمیپذیریم و نخواهیم پذیرفت .

– به باور ما دشمن کودتاچی نیروهای خود را به میدان خواهد آورد ولی مطابق اخباری که به ما رسیده  این نیروها دستور سرکوب وحشیانه و گسترده در روز تنفیذ را ندارند چون باعث آبروریزی بیش از حد خودشان خواهد بود . پس جرات کنیم و به خیابانها بیاییم و شهر را در دست خود بگیریم . اگر کار به سرکوب گسترده برسد آبروی خودشان را در برابر جهانیان خواهند برد و احمدی نژاد دیگر حتی یک ذره اعتبار بین المللی هم نخواهد داشت .

– سعی کنید در فرصت باقیمانده تا میتوانید مردم را در جریان برنامه حضور ملیونی فردا قرار دهید . همه مردم اینترنت و ماهواره ندارند و گروهی هنوز به آگاهی انقلابی نرسیده اند. از اعلامیه و شبنامه و دیوار نوشته استفاده کنید. با تلفن و بلو توث و غیره تا میتوانید دیگران را در جریان قرار دهید . البته از اینترنت هم تا حد امکان استفاده کنید که این اولین انقلاب اینترنتی دنیاست .

مظلومیت ما قویترین و برنده ترین سلاح ماست . با دیدن این مظلومیت است که  توده های مردم ایران و جهان به حمایت ما بر می خیزند. درخت انقلاب با خون مظلومان آبیاری میشود و به بار مینشیند . تظاهرات در لحظه فعلی مسالمت آمیز خواهد بود . باید دندانها را بر هم بفشاریم و برای دادن شهید و قربانی آماده باشیم و بدانیم که در دراز مدت پیروز هستیم .

-فردا به پشتکار و اراده احتیاج دارد . باید خود را برای یک مبارزه لااقل دوازده ساعته آماده کنیم . تمام روز در شهر خواهیم بود . پس از یک روز مبارزه و فرسوده کردن نیروهای سرکوبگر تسخیر شهر در شب راحتتر است . در شب خیابانها را برای ساعتهایی چند به تسلط خود در خواهیم آورد و به دنیا نشان خواهیم داد که جنبش ما آنقدر قدرتمند است که بتواند تهرا ن را در اختیار گیرد . کسانی که آمادگی حضور در خیابانها را ندارند باید به هر وسیله دیگر از آنان که با در کف گرفتن جانشان به خیابان آمده اند حمایت کنند. در خانه های خود را به روی آنان باز کنید هنگامی که نیروهای سرکوب برای ضرب و شتم و دستگیری آنان هجوم می آورند . آب و غذا آماده برایشان داشته باشید. با زدن بوق ماشینتان حمایت کنید . از بالای بامها از مبارزاتشان فیلم تهیه کنید و روی اینترنت قرار دهید . با تلفن از دوستان و فامیل و کسانی که میتوانند بخواهید به صف تظاهرات در خیابانها بپیوندند .

-اگر بتوانیم از امشب مانند تظاهرات اوکرایین و یا تیان آن من یک میدان شهر را به مرکز تحصن دائمی و 24 ساعته تبدیل کنیم محشر خواهد بود ولی شاید هنوز تا آن موقع فاصله داشته باشیم . هنوز نیروهای سرکوب و حکومت آنقدر تضعیف نشده اند که به این خواسته تن در دهند .

– از تجارب تظاهرات 18 تیر و 8 مرداد استفاده کنید . ما دیگر آن مردم بی تجربه یکماه و نیم پیش نیستیم . اکنون تجارب صدها تظاهرات و مبارزات اعتراضی را پشت سر داریم.

شعارها را محتاطانه و هوشمندانه به کار برید . با دادن شعارهای تند در صف مردم و رهبران شکاف نیندازید . فعلا باید روی شعارهای حداقلی این جنبش متمرکز شد . نوبت شعارهای حداکثری هم خواهد رسید ولی الان هنوز موقعش نیست . هر سخن جا و هر نکته  مقامی دارد . فعلا در چهارچو ب جنبش سبز و درخواست ابطال انتخابات و رفراندوم و برکناری احمدی نژاد شعار دهید . رهبران خود را بشناسید و آنان را با شعارهای تند و تیز فراری ندهید . شعارهای تند باعث میشود که رهبران فعلی جنبش از رادیکال شدن بیش از حد جنبش جا بخورند و کنار بکشند و ما اینرا نمیخواهیم . ما چتر حمایت این جناح قدرتمند رژیم را فعلا احتیاج داریم و بدون آن سرکوب جنبش جوان ما آسان خواهد بود . موسوی همین دیروز عدم رضایت خود از بعضی شعارها را ابراز کرد . اگر شعارها تند شود او نخواهد توانست رهبری جنبش را ادامه دهد و بهانه به دست جناج مخالف می افتد که شدیدتر با جناح او برخورد کنند .شعار «استقلال ، آزادی ، جمهوری ایرانی » بسیار زیباست و قلب هر ایرانی آزادیخواهی از شنیدن آن شاد میشود ولی هنوز موقع ابراز مستقیم آن نشده است . این شعار در لحظه فعلی بین رهبران و مردم شکاف خواهد انداخت . این شعارهارا بگذارید برای فردایی که خیلی دیر نیست ، موقع آن هم خواهد رسید . از خاطر نبرید فعلا هدف اصلی و عمده ما سرنگونی احمدی نژاد است . بعد از سرنگونی این بوزینه دیوانه وقت کافی برای رسیدن به سایر خواستهای خود خواهیم داشت .

– تظاهرات پراکنده در گستره وسیع شهر تهران بسیار موثر است و دشمن را فرسوده خواهد کرد چون نمیتواند در یک آن در همه جا حضور داشته باشد . سعی کنید در همه نقاط حضور داشته باشید . حتی یک جمعیت کوچک 20 نفره کافی است تا مردم اطراف را نیز به تظاهرات بکشاند تا با حضور خود و بوق زدن و غیره حمایت کنند و کانون دیگری از اعتراض برپا دارند.

– تظاهرات پراکنده باید آمادگی تحرک سریع را داشته باشد. به محض حضور نیروها پراکنده شوید و در نقطه دیگری تجمع کنید . در تمام روز این کار را ادامه دهید . نیروهای سرکوب همانطور که روز 8 مرداد دیدیم اینرا بر نمیتابند و خسته و گیج و درمانده میشوند .

– تظاهرات اصلی و بزرگ را در همان نقاطی برگزار کنید که قبلا هم برگزار شده بود . خیابانهای مرکزی شهر ، ولیعصر ، اطراف بیت رهبری که به احتمال  زیاد تنفیذ در آن برگزار میشود . سعی کنید مانند سابق موج اصلی تظاهرات را بر خیابان ولیعصر متمرکز کنید که مرکزیترین شاهرگ حیاتی تهران است . میدان بهارستان را از یاد نبرید .

از نیروهای سرکوب نترسید . یادتان باشد نیروهای سرکوب خسته و فرسوده هستند . اکنون آنها بیش از یکماه است که هر روز در خیابانها حضور دارند و بر خلاف مردم که هر روز بر خشم انقلابی و اراده شان برای سرنگونی رژیم افزوده میگردد اینها هر روز بیش از روز پیش فرسوده تر و متزلزلتر میشوند.

قسی القلب ترین و شقی ترین لباس شخصیها  را شناسایی کنید و اگر توانستید و در موقع لزوم آنان را از نوازش خود بی نصیب نگذارید. دادن گوشمالیهای کوچک به قلدرترین و بیرحمترین نیروهای لباس شخصی اشکالی ندارد .هرگز از یاد نبرید که نیروهای لباس شخصی و اصولا نیروهای سرکوب بر خلاف ظاهر داش مشدی و قلدر خود بسیار ترسو هستند و به محض دیدن مقاومت واقعی از طرف مردم غلاف کرده و فرار را بر قرار ترجیح خواهند داد . اینها همه از قماش همان قاتل ندا هستند که وقتی مردم گرفتندش به پای مردم افتاده بود و زار میزد که رهایش کنند. اما با نیروهای انتظامی غیر لباس شخصی  به هیچوجه درگیر نشوید و بر عکس از آنان بخواهید به مردم بپیوندند و در سرکوب شرکت نکنند. این کار در دراز مدت تاثیر خود را خواهد گذاشت .

با خود وسایل دفاعی مثل اسپری فلفل حمل کنید تا بتوانید در مقابل چماقداران از خود و دیگران دفاع کنید . ولی به محض هجوم جدی آنان برای دستگیری این وسائل را دور بیندازید تا همراه آن دستگیر نشوید که جرمتان را صدبرابر میکند .فایلهای دفاع شخصی و تهیه اسپری فلفل و غیره را از    این لینک دانلود کنید .

– از فلسطینیها بیاموزیم . تیرکمان و قلابسنگ داشته باشیم و از فراز بامها و گوشه کوچه ها نیروهای لباس شخصی را با سنگ مورد حمله قرار دهیم و سپس به سرعت پراکنده شویم . این تکنیک در فلسطین اشغالی بسیار موثر بوده است . با این حملات بیچاره شان کنید و فراری دهیدشان تا بفهمند که حمله به مردم هزینه سنگین دارد .

– از ترقه برای ترساندن نیروهای دشمن استفاده کنید . البته استفاده از آن هنر میخواهد که باعث ترس مردم نشود . باید ماهرانه ترقه را بین نیروهای سرکوبگر انداخت تا با شنیدن صدای آن پراکنده شوند .

– اعضای هسته های مخفی  دفاع مردمی به خاطر داشته باشید  که امنیت دوستان شما در دست شماست . اصل اول که باید رعایت شود اینست که هرگز دستگیر نباید شد تا مبادا زیر شکنجه سایر دوستان را لو دهید . به همان اندازه که برای حمله و دفاع از مردم تمرین میکنید برای فرار در موقع لزوم هم تمرین کنید و آماده باشید . به یاد داشته باشید که دستگیر شدن هریک از شما ضربه بزرگی به جنبش مردم است . مردم شما را بیرون از زندان لازم دارند نه داخل آن .شما باید مانند ماهیهای کوچکی در دریای عظیم مردم به سرعت از اینطرف به آنطرف شنا کنید ، متحرک باشید ، رهبری کنید ولی در موقع لزوم هم به سرعت فرار کنید که ایستادگی شجاعانه زیباست ولی نتیجه منفی دارد و هم هسته ایهای شما را دچار خطر میکند .

– صدا: طنین صدای بلند در تظاهرات بسیار موثر است . هم مردم را دلگرم و همبسته میکند و شور آنان را بر می انگیزد و هم همچون  رو در رویی سپاهیان در جنگهای قدیمی (که تظاهرات خیابانی کمابیش شبیه آن است) در دل دشمن رعب و وحشت می اندازد و روحیه آنها را در هم میشکند . شعارها را با بلندترین صدا بدهید . از طبل و سنج استفاده کنید که در تظاهرات در سایر نقاط جهان به صورت بسیار موثری بارها به کار رفته . شنیدن صدای بلند اعتراض مردم در فیلمهای خبری که  از تظاهرات پخش میشود نیز بسیار موثر است . صدای بلند یک جمعیت صد نفری را در ذهن دشمن تبدیل به یک جمعیت هزار نفری میکند .

کوکتل مولوتف تهیه کنید و برای ایجاد سد آتش در مقابل هجوم ماموران از آن استفاده کنید . ماموران را مستقیم هدف قرار ندهید ، فقط جلوی آنان کوکتل پرتاب کنید تا نتوانند پیشروی کنند. دیوار های دود کوکتل مولوتف از ضربت حمله میکاهد و به مردم فرصت فرار میدهد .

– مثل جیوه مواج و بی قرار باشید . اگر حمله کردند جلویشان میدان باز کنید تا بدون برخورد و خونریزی از میان شما رد شوند که خیلی از خود این نیروها هم نمیخواهند درگیر شوند و فقط مجبورند از دستو ر حمله اطاعت کنند . پس بهشان اجازه دهید ادای حمله را در آورند تا فرمانده خود را راضی کنند ولی مجبور به باطوم و کتک زدن هم نشوند.بلافاصله پس از عبور نیروها در جای دیگر جمع شوید .

– با خود یک نقشه تهران را حمل کنید . راههای فرار و گریزگاهها را هرجا که هستید نشان کنید و به خاطر بسپارید . هرگز خود را در یک بن بست گیر نیندازید . همانقدر که در حمله و ایستادگی کوشا هستید بدانید که به موقعش هم باید موقتا فرار کنید تا هزینه زیاد ندهید .

– با خود کمی آب و غذا همراه داشته باشید . به خاطر داشته باشید تظاهرات فردا یک تظاهرات فرسایشی است و ساعتها ادامه خواهد یافت .

آتش و دود به تظاهرات چهره و حال و هوای جدیتری میدهد. ستونهای دود در خیابانها و بر فراز تهران ایجاد کنید. البته  یک کلام هم از مادر عروس بشنویم در مورد «تهران را به آتش میکشیم » . مقصودمان این نبود که ساختمانها و اموال عمومی و یا ماشین مردم را آتش بزنیم . خیر. منظور اینست که مشاهده ستونهای دود بر فراز تهران هم اثر عظیمی بر تظاهر کنندگان دارد که نیروی خود را بیشتر حس کنند هم دشمن را به هراس می اندازد که شهر از دست رفت . یادتان نرود که ما در یک جنگ تبلیغاتی رسانه ای بر علیه دولت کودتا در گیر هستیم و دامنه این جنگ سراسر جهان است . دود و آتش بر فراز تهران در هنگام تظاهرات  خوراک بسیار خوبی است برای رسانه های بین المللی که مثل بچه های کوچک عاشق چنین صحنه هایی هستند . شاید بگوییم کاش این رسانه ها بهتر بودند ولی چاره چیست ، اینها عاشق این هستند که دوربینهایشان را روی آتش و دود زوم کنند ، نه در ایران ، در تظاهرات خودشان هم اینها دنبال اینجور صحنه های تاثیر گذار هستند . پس ، در نقاط اصلی و مرکزی تهران دود و آتش ایجاد میکنیم . از فلسطینیها می آموزیم . اینجور مواقع تایرهای کهنه جان میدهد برای آتش زدن و دود به هوا کردن . جعبه های بزرگ آشغال شهرداری و غیره . هرچه که بتواند آنقدر دود ایجاد کند که در آسمان شهر از دور مشاهده شود ولی ترا به خدا با ساختمانها و اموال عمومی کاری نداشته باشید . با خود کوکتل مولوتف بیاورید و برای شروع آتش از آن استفاده کنید . کوکتل مولوتفهای دودزا درست کنید . از بمبهای دود برای گیج کردن نیروهای دشمن استفاده کنید . دراین لینک روش درست کردن یک نوع بمب دودزا را میبینیم .  کاغذهای روزنامه را در محلول نیترات آمونیومAmmonium Nitrate قرار دهید و وقتی محلول را خو ب جذب کرد آنها را خشک کنید و به صورت یک توده بزرگ محکم به هم بپیچید و در یک جعبه یا بسته قرار دهید و سپس آتش بزنید و از دود زیبای آن لذت ببرید ! از این لینک برای دانلود ویدئو کلیپ آموزشی  استفاده کنید .

http://www.youtube.com/watch?v=93dTuREjNCM

لینک برای دانلود فیلم آموزشی:

http://www.4shared.com/file/122406186/88a6fac7/How_to_make_a_smoke_bomb.html

تا میتوانید عکس و فیلم تهیه کنید و به سرعت آن را در اینترنت بگذارید . شوراهای مخفی مردمی و هسته های دفاع مردمی باید گروههای ویژه ای برای تهیه فیلم و عکس داشته باشند . از بامها و نقاط مناسب از درگیریها و  تظاهرات فیلم تهیه کنید و در سطح جهان توزیع نمایید.

– تا میتوانید دیوار نویسی کنید و دیوارهای شهر را با شعارهای انقلابی بپوشانید تا حضور خود را نشان دهید .

– برای روز تظاهرات پارچه نوشته برای حمل توسط تظاهر کنندگان تهیه کنید . مجسمه های پارچه ای از سران منفور رژیم تهیه کنید و در میان تظاهرات اینها را به آتش بکشید تا دل مردم خنک شود . شعارهای مختلف را پرینت کرده و در دست گرفته و با خود حمل کنید . دیدن این شعارها در عکسها و فیلمها خیلی موثر است .

ما آماده ایم – ما هرروز بیشتر می آموزیم – ما آزموده های خود در مورد روشهای مبارزه را به برادران و خواهران خود انتقال میدهیم

از پای ننشینیم که بهار گرم و روشن دموکراسی در راه است .

«پیروزی نزدیک است «

«دوراندیش «

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Del.icio.us :: Digg :: Stumble :: Furl :: Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

Advertisements

مقاله ای جالب در مورد تشکیل و اقدامات انقلابی هسته های مخفی دفاع مردمی در انقلاب 57

اوت 1, 2009

مقاله جالبی است در مورد تشکیل و اقدامات هسته های مخفی  دفاع مردمی :

http://azadi4iran1388.blogspot.com/

تجربیات ارزشمند انقلاب 57 در ایران می‌تواند در انقلاب 88 نیز مورد استفاده قرار گیرد. برای حکومت حاکم آسانترین کار پراکنده کردن توده تظاهرکنندگان است، آنها با تجهیزات کامل و آمادگی لازم به هدف مشخصی که روبروی آنها است حمله کرده و با توجه به بافت مردمی تظاهرکنندگان که از هر قشر و سنی هستند بطور طبیعی آنها در مقابل حمله عقب نشینی می‌کنند.
برای این نیروهای مجهز و مسلح و بظاهر قدرتمند، سخت‌ترین کار حمله به هدفی است که نامعلوم باشد. توانایی آنها برای حمله به چنین هدفی صفر است. هدف نامعلوم همان هسته‌های مقاومت هستند.
در انقلاب 57 نیز در هر تظاهراتی وقتی که گارد حمله می‌کرد همه فرار می‌کردند. اما آنچه گارد را از پا درآورد فعالیت گسترده و فراگیر هسته‌های مقاومت بود. هسته‌های مقاومت سبب شدند که هزینه سرکوب مردم برای رژیم بسیار زیاد شده و همچنین باعث پراکندگی شدید نیروهای سرکوب و خسته شدن آنها گردیدند. هسته‌های مقاوت سلسله اعصاب حکومت را هدف قرار داده و آنچنان فشاری به آنها وارد آوردند که تظاهرات و اجتماعات آرام مردمی را بناچار تحمل نموده و همین سبب گسترش و تداوم انقلاب گردید. پس از مدتی نیروهای گارد حتی از تظاهرات بسیار آرام و معمولی هم فاصله خود را حفظ نموده و کمتر به توده مردم نزدیک شده و یا اقدام به سرکوب می‌کردند. آنها از هسته‌های مقاومت وحشت داشتند و می‌ترسیدند که افراد مقاومت در درون صفوف تظاهرکنندگان نیز باشند و بیکباره به آنها حمله کنند. (more…)

من اگر موسوی بودم …………….

ژوئیه 26, 2009

من اگر موسوی بودم :

  1. به رهبرمعنویم خمینی اقتدا میکردم. او محکم در مقابل حکام ظالم جائر می ایستاد و کوتاه نمی آمد و نمیترسید و من من نمیکرد . اگر او امروز زنده بود صد در صد در مقابل خامنه ای محکم می ایستاد و تا آخر میرفت .
  2. موقع شناس میبودم و مثل خاتمی فرصت سوزی نمیکردم . از قدیم گفته اند : تا تنورداغ است نان را باید چسباند. به سرنوشت خاتمی مینگریستم و از او عبرت میگرفتم که با تاخیر و تعلل چگونه یک فرصت هشت ساله را که آسان هم به دست نیامده بود بر باد داد و با خود عهد میکردم که اشتباه او را تکرار نکنم. من گوش به توصیه های عافیت جویانه خاتمی ترسو نمیدادم . اگر خاتمی رهبر بود الان به رهبر اقتدا کرده و تسلیم شده بود و از پیش به احمدی هم تبریک گفته بود مثل بعد از سی خرداد که در اعلامیه شتاب زده ای که نوشت به مردم توصیه کرده بود به خانه هایشان بروند( خوب شد که کسی آن بیانیه را به گوش نگرفت) . از مردم میخواستم هر روز در خیابانها باشند تا شور انقلابیشان فروکش نکند و دست دست نمیکردم و منتظر اجازه از وزارت کشور نمیماندم که هر روز که بدون اقدام سپری شود آتش انقلاب مردم یک مرحله فروکش خواهد کرد.
  3. میپذیرفتم که این انقلابی است برای دموکراسی و خواستهای آن اکنون بسی بیشتر از ابطال انتخابات است . به جای تاخیر و تعلل و تردید درمورد اهداف این انقلاب و بیم از بر باد رفتن جمهوری اسلامی و نظام یکبار برای همیشه تصمیم میگرفتم برای درخواست دموکراسی به مردم میهنم بپیوندم و نام نیکی در تاریخ ایران از خود برجا ی گذارم .
  4. مردم را آماده شهادت و جانفشانی میکردم. صریح و مستقیم به مردم میگفتم که انقلابی که درآن خون از دماغ کسی نیاید فقط توی قصه ها اتفاق می افتد و بس. هم خودم غسل شهادت میکردم و کفن میپوشیدم و خود را برای هر فداکاری آماده میکردم و هم به مردم میگفتم که برای شهادت و زندان رفتن و کتک خوردن و فحش شنیدن و بیکار شدن و از نان خوردن و غیره آماده شوند . به مردم میگفتم که هیچ انقلابی بدون قربانی به دست نمی آید و درخت انقلاب فقط با خون آبیاری میشود و لی در نهایت خون بر شمشیر پیروز است و جانب مظلوم سرانجام خواهد برد . به مردم میگفتم که ما با یک دولت دموکرات طرف نیستیم که بتوان بدون هزینه با آن مبارزه کرد بلکه برای مقابله با این دولت باید آماده خون دادن باشیم . خلاصه اش اینکه «از ترس اینکه سیلی توی گوش کسی نخورد مردم را خانه نشین نمیکردم» .
  5. هرروز با مردم در تماس میبودم و آنها را برای روزها بدون هیچ خبری تنها نمیگذاشتم . مرتبا با سخنرانی ، اعلامیه و بیانیه و نامه و حضور در گردهماییها مردم را تشجیع و تشویق به ادامه مبارزه میکردم .
  6. از مردم مستقیما و نه در لفافه میخواستم که تظاهرات روزمره خود را در همه نقاط تهران و شهرستانها تا به دست آمدن پیروزی ادامه دهند.
  7. اعلام اعتصاب عمومی میکردم و از همه کارگران و زحمتکشان و کارمندان میخواستم که کمیته های اعتصابی خود را تشکیل دهند و اداره محلهای کار را به دست گیرند. به خصوص از کارگران و کارمندان صنعت نفت ، حمل و نقل ، رادیو و تلوزیون ، مطبوعات و چاپخانه ها ، مخابرات ،برق و توانیر میخواستم که هرچه سریعتر به صف اعتصابیان بپیوندند.
  8. در مکانهای مختلف کشور اعلام محلهایی برای تحصن عمومی میکردم تا تجمعاتی عام و دائمی از مردم به وجود آید. این تجمعات بهترین محل برای تشکیل شوراهای مردمی و تشکیل یک دولت موازی است .
  9. از نیروهای نظامی اعم از بسیج و سپاه و ارتش میخواستم به صف مردم بپیوندند و از شلیک به مردم و سرکوب حرکتهای اعتراضی خودداری کنند . از آنان میخواستم کمیته های مخفی انقلابی تشکیل دهند و سعی کنند کنترل نیروهای نظامی را از دست ولایت فقیه خارج سازند .
  10. از احمدی نژاد جان تقلید میکردم و به سفرهای استانی به شهرهای عمده کشور میرفتم تا مردم شهرستانهارا با حضور خود تشجیع کنم که حصار ترس را بشکنند و در اعتراض به حکومت کودتا به مردم تهران بپیوندند.
  11. از سخنرانان مشهور دعوت میکردم تا به جنبش مردمی بپیوندند و با سخنرانیهای پر شور خود در نقاط مختلف شهر و در مناسبتهای مختلف بر شور و حدت انقلاب بیفزایند . آنان را به نمایندگی از خود به شهرهای مختلف کشور میفرستادم تا آتش انقلاب را شعله ورتر سازند (هیچ متوجه شده اید که ما از این حیث خیلی کم داریم هنوز)
  12. به سرعت پایگاهی از افراد سرشناس و تایید شده در خارج کشور تشکیل میدادم تا در صورت یک کودتای خونین آن پایگاه هدایت و رهبری جنبش خلق را در دست گیرد .
  13. سریعا برای ایجاد یک ایستگاه رادیویی موج کوتاه برای تماس با مردم در همه نقاط کشور اقدام میکردم . همه مردم ماهواره و کامپیوتر ندارند ولی در هر دهکوره کشور هم رادیوی موج کوتاه پیدا میشود . در عین حال یک کانال تلوزیونی ماهواره ای نیز به راه می انداختم .
  14. ستادها و هسته های رهبری تظاهرات و حرکتهای اعتراضی تشکیل میدادم . این هسته ها با شرکت در همه تظاهرات و اعتصابات هدایت آنها را به عهده گرفته و اعتراض را هدفدار میکنند .
  15. در کنار برنامه های اصلی خود برای تظاهرات و اعتراضات مسالمت آمیز مردم را برای مقابله با یک کودتای خونین نیز آماده میکردم . برای مبارزه قهر آمیز با نیروهای خشن سرکوبگر آماده میشدم و کمیته های مخفی دفاع خلقی را تشکیل میدادم تا هم از مبارزات مسالمت آمیز مردم دفاع کنند و هم در صورت حرکت کودتاچیان برای به خون کشیدن انقلاب با آنان در گیر شوند .
  16. در انتها با پیروی از خمینی ، آنجا که گفت : «من توی دهان این دولت میزنم . من دولت تشکیل میدهم» ، یک دولت موازی تشکیل میدادم . وزرای خود را برای هر وزارتخانه تعیین میکردم و با اتکا به حمایت مردمی از ادارات میخواستم که تنها دولت مرا به رسمیت بشناسند و از پیروی از دولت کودتا خودداری کنند .

این لیست در حکم منشوری است برای انقلاب و خواستهای حداقل آن و آنچه در آن ذکر شده اقداماتی است که برای موفقیت در هر انقلابی باید انجام شوند.

«پیروزی نزدیک است «

«دوراندیش»

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Del.icio.us :: Digg :: Stumble :: Furl :: Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

قیام 18 تیر پیروز بود . اکنون چه باید کرد؟ بیانیه گروهی از مبارزان راه دموکراسی

ژوئیه 10, 2009

آفرین بر خلق قهرمان ایران و به خصوص  تهرانیان دلیر و باشهامت. باید بر دست و بازوی جوانان ایران بوسه زد که امروز در خیابانهای تهران و سایر شهرهای ایران این چنین جانانه در برابر دولت کودتا ایستادند . امروز کلید انقلاب زده شد . امروز به دنیا و مهمتر از همه به خود ثابت کردیم که این قیام خاموشی پذیر نیست و این جوانان تازه وارد کار شده اند و به این زودیها خسته نخواهند شد . امروز ثابت کردیم که این آغاز کار است نه پایان خط .

اکنون که قیام 18 تیر مشتی محکم بر دهان کودتاگران کوفته و آنان را گیج و سرگردان ساخته است ، اکنون که با این قیام نیروهای ضد انقلاب عقب نشینی کرده اند و مشغول لیسیدن زخمهای خود هستند وظیفه ماچیست ؟ وظیفه اصلی و اساسی ما زنده نگاه داشتن این شور و نشاط انقلابی است . در درجه اول باید تظاهرات را ادامه داد . باید مسیرها و مصداقهای جدیدی برای تظاهرات و نافرمانیهای جدید بیابیم . ما  باید هرروز به خیابانها بیاییم تا به خود و دیگران ثابت کنیم که هستیم، که بر سر پیمان خود ایستاده ایم و تا اخر خواهیم ایستاد. اگر در خانه بمانیم جنبش فرو خواهد مرد . هر تظاهراتی که بر گزار کرده ایم از دفعه پیش بزرگتر بودو مردم بیشتر ی را به میدان کشید و مانند تظاهرات سالهای 57 افراد بیطرف بیشتر ی را «باطرف » و هوادار جنبش کرد . زیرا مردم کور نیستند ، با هر شهیدی که به جمع شهدای ما اضافه میشود تعداد بیشتری از بیطرفها متوجه میشوند که با چه دولتی روبرو هستند و به صف ما میپیوندند.  سیل بنیان کن انقلاب مانند رودی است که هر چه بیشتر به خیابان میریزد بزرگتر و جاریتر میشود و بستر خود را عمیقتر میکند و جریانهای بیشتری به آن میپیوندند . حتی طرفداران ساده لوح احمدی نژاد که از روی سادگی به او رای داده بودند با دیدن خیل شهدا و با دیدن رفتار خشن نیروهای انتظامی ، آگاه میشوند و صف خود را از او و خامنه ای جدا میکنند و در نهایت علی آقا میماند و حوض احمدی نژاد جانش و  تعدادی اوباش چماق به دست شعبان بی مخ لباس شخصی . با هر شهیدی که اینان به جمع شهیدان اضافه میکنند هزاران نفر از طرفداران صادق خود را از دست میدهند و در عوض چیزی نمیخرند جز نفرت مردم . با هر تظاهر کننده ای که دستگیر میکنند تا به خیال خود از نیروی انقلاب بکاهند هزاران نیروی تازه نفس که تا کنون کنار گود ایستاده بودند و تنها نظاره گر بودند به جمع تظاهر کنندگان اضافه میشوند . این همیشه پل بزنگاه دیکتاتورها و کودتاچیان در لحظه سرکوب یک جنبش تازه نفس است . هر چه بیشتر میکشند و دستگیر میکنند غول انقلاب نه تنها ضعیفتر نمیشود بلکه عظیمتر و با هیبت تر گشته و نیروی بیشتری مییابد . هرچه بیشتر از سرهای اژدهای انقلاب (البته اژدها به زعم آنان ) میزنند این اژدها سرهای بیشتری میرویاند و رهبران مصممتر و با استقامتتر و هوشیارتری می یابد.    ولی برای زنده ماندن انقلاب همانطور که در آغاز این نکته گفتیم باید آنرا در خیابان و در عمل نگاهداشت . حال که خشم مردم بر انگیخته شده و مستقیم رهبر و دست نشانده او را هدف گرفته اند باید بر آتش دمید که اگر کوتاهی کنیم آتش خواهد فسرد و کودتاچیان پیش خواهند برد . قیام 18 تیر مشتی بود بر دهانشان و اکنون در صبحگاه 19 تیر  گیج و سردر گم و کوفته هستند . باید بر تعداد مشتها و ضرباتمان بیافزاییم و رقیب را بر زمین اندازیم و گرنه دوباره خود را جمع و جور میکند و سر بر میدارد . و چیست این ضربات :

1.تظاهرات بیشتر و به بهانه های بیشتر . اعلام روزهای مختلف در آینده برای تظاهرات . نباید رهایشان کرد ، باید کاری کرد که دائم نوک پا و عصبی و منتظر ضربه های بیشتر بمانند. تنها به این صورت است که نیروهایشان  به تدریج خسته و ترسوده و فرسان خواهند شد و سرانجام از هم خواهند پاشید همانطور که نسل قبل از ما در انقلاب سال 57 این کار را کرد . باید شهر را آشفته و جوشان نگاه داشت . باید به تظاهرات موضعی فرسایشی در تمام نقاط شهر ادامه داد و نیروهای سرکوبگر را پراکنده ساخت تا نتوانند با تمرکز بر یک نقطه بر شدت ضربات خود بیفزایند. تظاهرات فرسایشی احتیاجی به گروههای بزرگ ندارد . حتی گروههای بسیار کوچک ، مجهز و سیار ده تا بیست نفری کافی است . هر گروه کوچک عملیاتی  فقط جرقه تظاهرات  را میزند و به زودی مردم در محل تظاهرات به آنان میپیوندند  و آنان را در شعار دادن همراهی میکنند و بوق میزنند و غیره ، همانطور که تا کنون شاهد بودیم. اینکار نیروهای سرکوبگر را واقعا درمانده و فرسوده خواهد کرد . این تکنیکی است که در بسیاری از انقلابها با موفقیت بسیار به کار گرفته شده  و هر بار نتیجه مثبت داده است .

2.وظیفه دیگر ما در این لحظه ، که دائم بر آن تاکید داریم ، تشکیل شوراهای مستقل و دموکراتیک و «مخفی» مردمی از تمام نیروهای دست در کار انقلاب است تا مشکل اساسی جنبش را که ضعف رهبری است از پیش پا برداریم . اکنون باید هرچه زودتر شوراهای مستقل و مخفی خلقی را تشکیل دهیم . همان شوراهایی که در زمان جنبش مشروطه معروف به «کمیته های غیبی» بود . روشنفکران و رهبران انقلابی  ما صد سال پیش هنگامی که شهرها بس کوچکتر و مردم تقریبا همگی بیسواد بودند با تشکیل کمیته های غیبی توانستند یک انقلاب عظیم به راه اندازند و آن را به پیروزی برسانند . صد البته در میان توده های عظیم شهری در لحظه حاضر و با جمعیتی جوان و باسواد تشکیل این کمیته ها و پیش بردن انقلاب بسیار آسانتر است .   جنبش عظیم است وقوی و تازه نفس و جوان ولی بدون رهبری خواهد افسرد . رهبری جنبش باید در دست کمیته های غیبی قرار گیرد . کمیته هایی که به تدریج جای خالی رهبری متزلزل اصلاح طلبان را پر خواهند کرد . باز تاکید کنیم که با اصلاح طلبان بد نیستیم و با آنان همراهیم ولی در عین حال این امر باعث نمیشود که از این امر غافل باشیم که اصلاح طلبان فقط تا بخشی از راه با ما خواهند بو دو اگر این جنبش دموکراسی طلبی وارد مرحله درخواستهای اساسی دموکراسی گردد آنان ناتوان از همراهی جنبش به کنار راه خواهند افتاد و آنجاست که ما کمیته های غیبی را لازم داریم ، همان کمبته هایی که بدون هدایت و کنترل آنان امکان پیروزی جنبش مشروطه وجود نداشت . پیش به سوی تشکیل اتحاد های مخفی شوراها در محلات ، شهرها ، ادارات ، کارخانه ها ، کارگاهها ، دانشگاه ها و هر جا که گروهی از مردم ایران جمعند .

3. ضمنا نبا ید از سایر جنبه های نافرمانی مدنی غافل ماند و تنها به تظاهرات اکتفا کرد . تظاهرات نقطه و موتور شروع انقلاب است و تا لحظه پیروزی هم از مهمترین شیوه های مبارزه خواهد بود ولی در کنار آن باید اکسیونهای دیگر مبارزاتی  آغاز شود . مردم ما خود نشان داده اند که در این زمینه کم از با سابقه ترین انقلابیها ندارند و خود بهترین روشهای دیگر مبارزه را می یابند ولی بگذاریدم مجددا یاد آوری کنیم که آنچه انقلاب را به پیروزی میرساند اعتصاب است اعتصاب است اعتصاب . اکنون که مردم ثابت کرده اند آماده فداکاری در راه آرمانهای خود هستند باید کمیته های مخفی اعتصابات را تشکیل دهیم . باید همه دست در دست بر این مهم همت گماریم و اعتصابات سراسری را آغاز کنیم تا همبستگی خود با جنبش ضد کودتا و با انقلاب نوپای ایران را  نشان دهیم .

4.از دیگر اقدامات لازم : باید چاپخانه های مخفی برای تکثیر شبنامه ها و اعلامیه ها به راه انداخت. باید گروههای دیوار نویسی تشکیل داد . باید بانگ الله اکبر را از فراز بامها بلندتر کرد . باید کمیته های دفاع مردمی را تشکیل داد تا در مواقع لزوم و آنگاه که سرکوب از حد میگذرد گاه با نیروهای سرکوب درگیر شد و از ضربت مشت آنان کاست.

مقصودمان در یک کلام اینست که : قیام 18 تیر نقطه آغاز انقلاب ضد دیکتاتوری بود . اکنون باید این نوزاد نوپا را دریافت و این جوانه نو رسته را آب داد . باید در خیابانها ماند و به خانه ها باز نگشت . باید هسته ها ، کمیته ها و شوراهای مخفی رهبری انقلاب را تشکیل داد . باید اعتصابها و تحصنها را آغازید . و مهمتر از هر چیز  باید به این  مردم قهرمان  گوش داد و فروتنانه از آنان و ابتکارهای بدیعشان برای پیشبرد انقلاب درس آموخت .

اصلاح طلبان خاموشند ، زنده باد شوراهای مستقل مردمی

ژوئیه 8, 2009

بسیار متاسفیم که اصلا ح طلبان به شدت از جنبش ضد کودتا عقب مانده اند . آنان هنوز امیدوارند با چانه زنیهای پشت پرده و دوستانه و جدا کردن خودی از غیر خودی به هدف  برسند . صد البته معلوم است که دولت کودتا با پوزخند به این خواستها برای اینان کوچکترین ارزشی قائل نیست . اینان مانند سران نسل اول حزب کمونیست روسیه بع بع کنان به مذبح خواهندرفت چون نمیخواهند اصل نظام لطمه بخورد . اینک بر مردم است که جنبشی را که این چنین با شکوه و غرور انگیز سر برآورده است پاس دارند و به رشد آن همت گمارند . اینک بر مردم است که در سایه شکاف عظیم حکمرانان ، که برای اولین بار به توده ملت اجازه اقدام مستقل داده است ، شوراهای مستقل خود را  تشکیل دهند و یکبار برای همیشه سرانجام از زیر پرچم اصلاح طلبان به درآمده و جنبشی مستقل ایجاد کنند . جنبشی که خواستار دموکراسی برای همه (و نه فقط اصلاح طلبان ) است . جنبشی که همه میدانیم ، و آنان نیز میدانند ، که در قلب این خیزش و قیام مردمی نهفته است . جنبشی که نه برای موسوی ، بلکه برای نه گفتن به کل ماهیت نظام جمهوری اسلامی سر برداشته . نباید از کوتاه آمدن اصلاح طلبان هراسید و یا نا امید شد . ما از ابتدا میدانستیم که اینان رفیقان نیمه راهند و هرگز تا آخر با ما نخواهند آمد . اگر هم دلیلی میخواستیم همین بس که در هفته های اخیر لال شده اند و در هیچ حرکت و اعتراض مردمی شرکت نکرده اند . آنان از جنبش مردمی فقط برای سنگین کردن کفه خود در چانه زدن با جناح مخالف استفاده میکنند و نه برای دستیابی به دموکراسی واقعی . نباید نا امید شد . بالعکس ، باید بدانیم که اکنون آغاز راه است برای جدا کردن صف خود برای همیشه از جناحهای مختلف جمهوری اسلامی . اکنون که برای اولین بار توده مردم ، و نه فقط فرهیختگان و دانشجویان ، به میدان آمده اند زمینه فراهم است تا کمیته ها ، شوراها و در نهایت احزاب مستقل مردمی را تشکیل دهیم و یکبار برای همیشه از حاکمیت اسلامی جدا شویم و در عین حال این کودتای بد فرجام را ناکام بگذاریم . خواست اول جنبش البته باید «ابطال انتخابات اخیر» باشد . ما هنوز با اصلاح طلبان خیر اندیش در یک جبهه ایم و میتوانیم با آنان کار کنیم و نباید این پیوند را ، تا وقتی آنان بر سرپیمان هستند ، برید . ولی در کنار این خواست نباید از خواست نهایی جنبش که برقراری دموکراسی واقعی در ایران است غافل ماند و باید زمینه را برای آن خواست فراهم آورد .   «دوراندیش»

تظاهرات ملی 18 تیر :توصیه هایی برای راهپیمایی و تجمعات 18 تیر

ژوئیه 6, 2009

هموطنان عزیر توجه کنید درست است که موسوی و کروبی اعلامیه ای در دفاع از این راهپیمایی نداده اند ولی مجموعه سخنان آنها در روزهای اخیر حاکی از حمایت از این راهپیمایی و تظاهر ات است . توجه کنید که این راهپیمایی از بزنگاههای تاریخ جنبش ضد کودتا خواهد بود و بعدها در تاریخ از آن به عنوان نقطه عطف یاد خواهد شد . امیدوارم که همگی به کمک هم این نقطه عطف را ایجاد کنیم تا نهضت ضد کودتا و دموکراسی خواهی ایرانیان ادامه یابد . امید است که این تظاهرات بدون هزینه انجام شود ولی همه میدانیم که اگر آزادی و دموکراسی میخواهیم باید آماده فداکاری در راه آن باشیم و ملت قهرمان ایران در تاریخ خود نشان داده  که حتی تا پای شهادت برای سرنگونی زورگویان می ایستد . پدران ما با فداکاریها و شهادتهای  خود جنبش مشروطه و ملی کردن نفت و انقلاب سال 57 را به پیروزی رساندند و ما آماده ایم همچون آنان در راه آزادی حتی از جان خود نیز بگذریم .

هسته ها و کمیته های و شوراهای مردمی رهبری جنبش را به صورت زیرزمینی و مخفی تشکیل دهید . شاید این تظاهرات اولین نمود رهبری مستقل جنبش توسط این شوراها باشد . به امید روزی که این شوراها به درجه ای از بلوغ برسند که دیگر حتی بی رهبری موسوی و کروبی و اصلاح طلبان بتوانند جنبش ضد کودتا را هدایت کنند . به امید روزی که از درون همین شوراها لخ والساهای میهنی ما ظهور کنند و جنبش را تا برقراری یک حکومت دموکرات و آزاد در ایران پیش برند .          «دوراندیش»

به نقل از وبلاگ  «شمشیر نامه یک سرباز میهن »

http://sarbazemihan.wordpress.com/2009/07/06/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%AC%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%AA-18-%D8%AA%DB%8C/

توصیه هایی برای 18 تیر :
1- حتما از ساعت 4 بعدازظهر در خیابانها باشد ، درست است هوا گرم است در سراسر کشور اما کار اصلی ما ، شب هنگام است که نیروهای نظامی دید کمتری دارند ، اما حضور ما از ساعت 4 بعدازظهر باعث حضور بسیار بسیجیان و نیروهای سرکوبگر خواهد شد ، ایشان اکثرا زره پوش هستند و در گرمای ظهر مطمئنا نیرویشان کاملا تحلیل خواهد رفت و در هنگام غروب و 8 به بعد کنترل اوضاع به دست مردم آزادیخواه خواهد بود .
2- مسیرهای انتخاب شده تقریبا از مسیرهایی هست که نمی توانند به شما گیر بدهند ، پس در صورت گیر دادند می توانید بگویید برای خرید کتاب ، خرید لوازم کامپیوتر یا خرید لباس می روم ، مطمئنا تمام مسیرهای تعیین شده در سس استان کشور به طوری هست که حضور شما را موجه نماید .
3- اگر حتی بدتان می آید ، لباس خود را روی پیراهنتان بیاندازید ، و تا آن روز ته ریش بگذارید ، نیروهای اطلاعاتی بدلیل همراه داشتن بیسیم یا گاز فلفل و .. (به جز نیروهای ارشد) همواره پیراهن خود را بر روی شلوار می اندازند .
4- به هیچ عنوان از دست نیروهای بسیجی یا اطلاعاتی و … فرار نکنید ، شما برای خرید به سمت میدان انقلاب در تهران یا مسیرهای تعیین شده دیگر در سراسر کشور می روید . با این کار نیروهای بسیجی و اطلاعاتی دچار سردرگمی شدیدی خواهند شد .
5- مسیرها طوری تعیین شده است که حتی در صورت حضور نیروهای سرکوبگر آنها تحت محاصره شما باشند نه شما تحت محاصره آنها ، پس اصلا نترسید . مسیرها در محل بازارهای کشور تعیین شده است ، پس سمت بازار حضور داشته باشید .
6- از هر چند نفر شما ، یک نفر به صور مخفیانه یک وسیله دفاع ، مثل چماق یا پنجه بوکس در اختیار داشته باشد ، این سخن همواره در گوش شما باشد که این وسایل مربوط به دفاع است نه حمله و شما بصورت مسالمت آمیز راه خود را بپیمایید و این حق طبیعی شماست که در صورت حمله به شما از خود دفاع کنید .
7- خوشبختانه آلودگی شدید هوا که چند روز است غرب کشور را به تعطیلی کشانده به کمک ملت ایران آمده است و شما بدون هیچ عذر و بهانه ای می توانید از ماسک استفاده نمایید ، اما تا هنگامی که حضور گسترده در مکان هدف شروع نشده است ، از ماسک استفاده ننمایید . استفاده از ماسک برای عدم شناسایی شما توسط نیروهای سرکوبگر بسیار به کار خواهد آمد .
8- یک بسته سیگار حتی در صورت نکشیدن سیگار به کار شما خواهد آمد ، سیگارهایی مانند بهمن ، تیر و مگنا بعلت موادی که دارند بهترین سیگار برای مبارزه با گاز اشک آور خواهند بود ، ضمنا فندک برای روشن کردن آن یادتان نرود .
9- یک دستمال آغشته به سرکه همراه خود داشته باشید ، در صورت پرتاب گاز اشک آور آن را بر جلوی بینی خود بگذارید .
10- چند تکه کاغذ یا روزنامه تا کنید و در جیب خود داشته باشید ، در صورت پاشیدن گاز فلفل درست است که صورت شما چند لحظه می سوزد اما با فندک کاغذ را روشن کنید ، و جلوی صورت خود بگیرید بصورتی که موها و پوست شما نسوزد و گرمای آن به صورت شما بخورد ، گرما باعث تبخیر و از بین رفتن اثرات گاز فلفل خواهد شد . درست است که صورت شما در اثر گاز فلفل خواهد سوزش پیدا می کند اما با این روش هیچ اتفاقی برای شما نخواهد افتاد اما در صورت استفاده از آب صورت شما تاول خواهد زد .
11- در منطقه هدف به طور مثال دانشگاه تهران ، دستهای هم را به هم قلاب کرده و یک دیوار تشکیل دهید ، داستان قدیمی را که یادتان هست ، یک چوب را میتوان شکست ، دو چوب را میتوان شکست ، اما چند چوب را نمی توان شکست
12- هر نفر به اندازه ای که میتواند روغن موتور با خود بیاورد ، روغن موتور بدترین زهر برای موتور سواران چماق بدست می باشد . در ضمن هر چند نفر که از محله خود را ه می افتید یک طناب برای بستن مسیر می توانید با خود بیاورید ، طناب را می توانید دور کمر خود بپیچید .
13- اگر می ترسید و قدرت شرکت در راهپیمایی را ندارید و یا کارمند هستید و واهمه اخراج دارید و … یک کار میتوانید برای خدمت به مردم انجام دهید ، با دوستان خود قرار بگذارید و در مسیرهای منتهی به محل تجمع تصادف صوری ایجاد کنید ، آخرش این است که 7 هزار تومان جریمه می شوید یا ماشین شما به پارکینگ برای چند روز می رود ، اما شما راه را برای حضور بیشتر نیروهای سرکوبگر بسته اید و برای ایشان ترافیک و فرسایش ایجاد کرده اید .
13- مسیرهای راهپیمایی و تجمع را به هر نحو ممکن در کشور پخش نمایید در لینک زیر آن را ببینید :
http://sarbazemihan.wordpress.com/2009/07/06/%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%B1-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1

چه باید کرد: بیانیه شوراهای مردمی در مورد راهکارها و تکنیکهای جنبش ضد کودتا

ژوئیه 6, 2009

اولین  بیانیه شوراهای مردمی در مورد راهکارها و تکنیکهای جنبش ضد کودتا

جنبش ضد کودتا در پیچی تاریخی از تکامل خود قرار دارد . آنچه در کشور ما رخ داده به دور از هرگونه پرده پوشی و تعبیرات دیگر یک کودتا بر علیه رای مردم بود ه است . دولتی دیکتاتور و خود کامه حتی اجازه انتخاب یکی از کاندیداهایی را که خود برای انتخابات تایید کرده بوده به مردم نداد ه و جرزنی آغازیده که فقط یک نفر و بس . بی هیچ تردیدی ملت ایران اکنون در برابر یک کودتا ی آشکار بر علیه رای و خواست خود قرار دارد . انتظار رحم و شفقت از کودتاچیان بیهوده است که اشک کباب باعث طغیان آتش است و ملت چاره ای جز آن ندارد که آنان را زیر مشت قدرتمند خود له کند .

رهبران جنبش موسوی و کروبی بر سر جنبش ایستاده اند و بر خلاف افرادی همچون خاتمی و هاشمی عقب نشینی نکرده اند . ولی این رهبران نیز ظرفیتی دارند و بیش از آن نمیتوان از ایشان انتظار داشت . موسوی و کروبی بارها و بارها با اعلامیه ها و سخنان و اعمال خود نشان داده اند که تنها توانایی حرکت در داخل محدوده نظام را دارند و به هر دلیل جرئت خروج از خطی را که نظام به دور ایشان کشیده ندارند . آنها هنوز منتظر «اجازه» دولت کودتا برای تظاهرات و اقدامات دیگر اعتراضی هستند . این به آن میماند که مصدق بعد از کودتای 28 مرداد یا آلنده بعد از کودتای شیلی منتظر اجازه از شاه و پینوشه برای مبارزه با کودتا و کودتاچیان باشند . آنها به دنبال ایجاد انجمنهای کوچک محفلی برای حرکت از پشت پرده هستند همان که در سی سال اخیر به آن عادت کرده اند. آنها به احتمال زیاد از اعتراضات گسترده بیم دارند چون اگر مردم به خیابانها بیایند خواستهای بسیار رادیکالتری مطرح خواهد شد که در محدوده جمهوری اسلامی محدود نخواهد ماند . کنترل و اداره این خواستها از توان رهبران کنونی جنبش خارج است و آنان را به تفکری دوباره در مورد ادامه اعتراضات خیابانی مستقل وامیدارد و دچار تزلزلی میسازد که شاهد هستیم .

هرچه هست ، باید به آنچه اکنون در دست ماست دلخوش داریم که سیاست ،میدان کار با آنچه واقعا داریم است و نه تبعیت از خواب و خیال . به این سبب مبرمترین نیاز جنبش ضد کودتا در لحظه فعلی آن است که در عین تکیه بر رهبری موسوی و کروبی به عنوان نماد جنبش هر چه زودتر اقدام به تشکیل شوراها و کمیته های مردمی مستقل کنیم . هیچ جنبش مردمی و انقلابی در طی تاریخ بدون استخوانبندی و ستون فقرات شوراهای مردمی به پیروزی نرسیده است .

جنبش مقدس ملت ایران هنوز بسیار جوان است و زود است انتظار دویدن از کودکی که تازه دوهفته است به دنیا آمده . ولی در همین مدت کوتاه جنبش بسیار رشد کرده و مردم در خیابانها هم تکنیکهای جدید مبارزه را فرا گرفته اند و هم به تدریج به شرایط سخت یک جنبش کودتا عادت میکنند. واقعیت این است که اکنون ترس مردم و به خصوص نیروهای فعال ضد کودتا وجوانان از سرکوب و چماق ریخته است . اکنون باید هدف اصلی رهبران مستقل مردمی ، که به سرعت از درون جنبش سر بر می آورند، برقرار کردن ارتباط با دیگر رهبران و نمایندگان مستقل باشد . ، جنبش بدون رهبری و اتحاد سرانجامی جز شکست نخواهد داشت . بدون شوراهای مستقل جنبش مانند غولی است بدون سر و بدون مغز که هر چند قوی ولی نیروی عظیم آن هدر خواهد رفت . بدون رهبری و هدایت شوراها شور عظیم توده مردم در پروژه های محلی بی هدف تحلیل میرود . در یک کلام شوراها آن اسکلتی است که عضلات قوی انقلاب به دور آن آویخته و مغزی است که بدن انقلاب به هدایت آن به پیروزی میرسد .

به خصوص در شرایط خاص این جنبش ، که رهبری ناتوان و عاجز و ترسان است از هزینه کردن و به خیابان کشاندن مردم برای تظاهرات و اعتصابات ، و مذاکرات پشت پرده را بر تکیه بر جنبش مردمی ترجیح میدهد ، ما باید شوراهای مستقل را هرچه زودتر تشکیل و گسترش دهیم . رهبران باید با یکدیگر متحد شوند و به سرعت شوراهای رهبری جنبش را تشکیل دهند . شوراها باید در سطح محلات مختلف شهر و در محلهای کار و هرجا که مردم به دلیلی گرد هم آمد ه اند ایجاد شوند . رهبران نمادین شوراها البته موسوی و کروبی هستند و هدف فعلی شوراها بسیار روشن است تا مردم سرگردان و حیران نباشند .باید به خاطر داشت که هیچ جنبشی بدون یک هدف مشخص روشن به نتیجه نمیرسد . هدف فعلی ما خیلی ساده و روشن است : » ابطال انتخابات و برگزاری یک انتخابات سالم قانونی با نظارت بین المللی » . باید در لحظه فعلی مردم ایران را به دور این پرچم گرد آورد . در زمان نبرد تبریز در انقلاب مشروطه نیز هدف بسیار روشن بود : سرنگونی محمد علیشاه و برقراری دوباره مجلس شورای ملی. در انقلاب سال 57 هدف سقوط شاه بود ، بسیار ساده و روشن و بسیار آسان برای اتحاد مردم به دور پرچم انقلاب . اکنون هم هدف ابطال انتخابات خواهد بود . لااقل در لحظه کنونی و تار سیدن به آن هدف هیچ مقصد دیگری را نباید فراروی جنبش قرار داد و مردم را سردرگم کرد. وقت بسیار داریم پس از احراز آن هدف تا به افقهای دوردست تر نیز بنگریم ولی باید بدانیم که رهبری فعلی جنبش ظرفیتی بیش از این ندارد و در صورت اتخاذ هدفهای رادیکالتر عقب خواهد کشید و جنبش را بدون نماد و سمبل خواهد گذاشت .

وقتی هدف مشخص شد اتخاذ تاکتیکها و روشهای مبارزه آسان است . در واقع هم اکنون مردم مبارز و دلیر ما این تاکتیکها را در خیابانها و به صور ت عملی آموخته اند و هر روز روشهای جدیدتری نیز به لیست روشهای مبارزه می افزایند . توده عظیم مردم ، وقتی همه مغزهایشان را روی هم بگذارند کم از یک نابغه ندارند که هر لحظه روشهای بهتر مبارزه را می آموزد و خلق میکند . همینجا چند تکنیک را که ما خود از جنبش فعلی ، انقلاب 57 و سایر جنبشهای مردمی فرا گرفته ایم ذکر میکنیم :

–             جنبش باید آماده خون دادن و هزنیه کردن باشد . انقلاب یک بازی بی خطر نیست . هیچ انقلابی بدون فداکاری و خون دادن به پیروزی نرسیده است . بر خلاف موسوی و کروبی که میخواهند خون از دماغ کسی نریزد باید به مردم حقیقت را گفت و آنان را برای خون دادن و فداکاری آماده کرد . خوشبختانه ملت دلیر ایران بارها در طی تاریخ ثابت کرده اند که آمادگی فداکاریهای عظیم برای پیروزی انقلاب را دارند . از تبریز زمان ستارخان گرفته تا انقلاب سال 57 مردم ایران هیچگاه از قربانی دادن برای پیروزی انقلاب نهراسیده اند . البته شوراهای مردمی سعی خواهند کرد این هزینه حداقل باشد و تکنیکهایی را اتخاذ خواهند کرد که کمترین آسیب به نیروهای مردمی وارد شود ولی در عین حال باید واقعیت را به مردم گفت که این یک کارناوال شهری نیست بلکه یک انقلاب است و همه باید آماده فداکاری باشند .نباید گذاشت ترسوهایی که با دیدن جاری شدن خون از دماغ کسی دستور بازگشت به خانه ها را میدهند رهبری جنبش را در دست گیرند

–                تظاهرات خیابانی موضعی فرسایشی . در این مورد میتوان به سخنان سازگارا و دیگران استناد کرد که تاکتیکهای تظاهرت خیابانی را به خوبی توضیح داده اند . رهبرای فعلی جنبش ، موسوی و کروبی ، به دلیلی که ما نمیدانیم جرات کشاندن مردم به خیابانها را ندارند . ولی هیچ انقلابی فقط با شعار از پشت بامها به پیروزی نرسیده است . باید مردم ، با آمادگی برای قربانی دادن ، به خیابانها بیایند تا کودتا شکست بخورد . اگر به شعار بر پشت بامها اکتفا کنیم جنبش به تدریج سرد میشود و میمیرد . انقلاب فقط با به خیابان کشاندن  مردم است که زنده میماند و رشد میکند. مانند انقلاب سال 57 تظاهرات باید فرسایشی باشد و روزها و روزها ادامه یابد تا نیروی نظامی و سرکوبگر رژیم به تدریج فروپاشد . هیچ جای دنیا یک نیروی سرکوبگر و یک کودتا با یکی دو روز تظاهرات مسالمت آمیز سقوط نکرده است ، باید تظاهرات را ادامه داد . برای کاستن از هزینه ، تظاهرات باید سریع ، موضعی و متحرک باشد . رهبران جنبش و شوراها باید برنامه ریزی هر روزه داشته باشند و طرفداران خود را هدایت کنند که هر روز در کجا های شهرگرد آیند . به محض فرارسیدن نیروهای سرکوب تظاهرات باید متفرق شود و همجون جیوه مواج در نقطه دیگری از شهر فرم بگیرد . به علت حمایت مردم از تظاهر کنندگان هر گروه کوچک تظاهر کننده میتوانند به سرعت تظاهرات موضعی را گسترش دهند و آنرا تبدیل به یک تظاهرات عظیم کنند و سپس با فرارسیدن نیروهای سرکوبگر مردم را متفرق کرده و خود به سرعت در میان جمعیت حل شده و از جای دیگر سر در آورند . از مردم باید خواست با شعار دادن و بوق زدن و سایر روشها از هسته های تظاهر کننده حمایت کنند . محلهای تظاهرات باید نقاط مرکزی و حساس شهر ، میادین مهم ، در برابر ساختمانهای مهم دولتی ومردمی و غیره باشد . کودتاچیان از هیچ چیز بیش از تظاهرات مداوم نمیترسند و نیروهای انتظامی آنان سرانجام سرسام گرفته و خسته شده و از هم خواهد پاشید .

–               ارتباط با مردم . شوراها بدون ارتباط با مردم دوام نخواهند داشت . مغز بدون شبکه اعصابی که رابط بین بدن و مغز است نمیتواند بدنه جنبش را هدایت کند . تکنولوژی مدرن روشهای بسیار نیرومندی برای گسترش سریع ارتباطات فراهم آورده ولی فراموش نکنیم که همه مردم ، توده مردم ، هنوز به اینترنت و حتی تلفنهای موبایل دسترسی ندارند . روشهای موثر و امتحان پس داده انقلابهای سابق را از یاد نبریم . شبنامه ها و بیانیه های کوتاه چاپی که به حجم زیاد بین مردم تو زیع میشود باید یکی از روشهای اساسی ارتباط با مردم باشد . نقش دیوار نوشته ها را نیز از یاد نبریم . دیوارها را با شعارهای ضد کودتا باید پوشاند . یادمان نرود مبارزه فرساینده و خنده دار نیروهای شاه را با شعار های دیواری و شعار » ننگ با رنگ پاک نمیشود» . به جای تلوزیون ماهواره به فکر رادیوهای موج کوتاه باشیم حتی رادیوهایی که از داخل کشور با مردم تماس بگیرند . گروههای آکسیون تظاهرات و اعتصابات را باید تا حد امکان به وسائل مخابراتی مستقل از شبکه های مخابراتی دولتی مجهز کنیم .

–           هر جنبش مردمی در کنار فداکاریها ی داوطلبانه مردم احتیاج به صرف هزینه های مالی دارد . چاپ شبنامه ها ، برقراری ارتباطات ، نقل و انتقال رزمندگان ، همه و همه به پول احتیاج دارند و شوراهای مردمی باید خیلی سریع بیاموزند چگونه کمکهای مالی توده ها را سامان دهند . شوراها باید بهترین روشها برای دریافت کمکهای مالی و هزینه آن را مورد استفاده قرار دهند .

–             تحصن های توده ای و تحصنهای نخبگان . یکی از روشهای موفق انقلاب مشروطه و انقلاب سال 57 اتخاذ تاکتیک تحصنهای توده ای و تحصنهای نخبگان در مکانهایی بود که حکومتهای زور و سرکوب جرئت حمله به آن مکانها را نداشتند . شوراها باید مکانهایی برای تحصنها را فراهم کنند . تحصنها توان جنبش را بسیار بالا میبرند چون تبدیل به مراکز اعصاب و تصمیم گیری جنبش میشوند و شوراهای مرکزی جنبش را به وجود می آورند . تشکل مردم برای حمایت از تحصنها نطفه های نیروهای دفاعی مستقل مردم بر علیه نیروهای کودتا را فراهم می آورد . تحصنها مکان تبادل نظرات نخبگان ، تصمیم گیریها ، و خبر گیری مردم از قدمهای بعدی جنبش خواهند بود .

–            تشکیل آرام نیروهای مقاومت و دفاع مردمی . چون سرانجام زمان رودررویی اساسی فرا خواهد رسید . همه دیکتاتوریها و کودتاهایی که گرفتار مبارزات مردمی شده اند سرانجا م در یک رعشه نهایی سعی خواهند کرد جنبش را در خون غرق کنند . وقتی آن لحظه فرا رسید ، نیروهای دفاعی خلقی که در کوره مبارزات خیابانی و دفاع از تظاهرات مسالمت آمیز مردم آبدیده شده و تجربه آموخته به میدان خواهد آمد و در کنار مردم خون را با خون پاسخ خواهد داد و از قتل عام عمومی جلوگیری خواهد کرد .

–            و سرانجام اعتصاب و اعتصاب و اعتصاب که پیروزی جنبش ضد کودتا بدون آن سخت خواهد بود . راه انداختن و شروع کردن اعتصاب آسان نیست و روزها و هفته ها و شاید ماهها وقت بگیرد ولی آن هنگام که سرانجام کمیته های اعتصاب در ادارات و کارخانجات بزرگتر شکل بگیرند دیگر باید فاتحه دولت کودتا را خواند چون اعتصاب کنترل ارگانهای اجرایی و تولیدی را از دست دولت به در آورده و در اختیار کمیته ها و شوراهای اعتصابی و از آن طریق در اختبیار رهبری جنبش قرار خواهد داد .

–             یاری گرفتن از جناحهای مخالف حکومت که هنوز در بدنه حکومت جای دارند و اخراج نشده اند . کودتای فعلی در ایران با این ضعف عمده روبروست که بخش قابل توجهی از حکومتگران با رهبر کودتا مخالفند و از او دل خوشی ندارند . وقتی رضایی آشکارا گفته است که احمدی نژاد کشور را به لبه پرتگاه سقوط کشانده است آشکار است که مخالفت با او درون حکومتگران بسیار وسیع است . باید از این شکاف استفاده کرد و با تماس با جناحهای مخالف با احمدی نژاد از آنان خواست هرچه وسیعتر در جنبش ضد کودتا شرکت کنند .

در انتها بگوییم که مردم ایران دو گزینه پیش روی دارند . یا شکست کودتا و ابطال انتخابات و برگزاری انتخاباتی آزاد و یا فاجعه ای تلخ با ادامه حکومت ناپلئون کوتوله کودتای 22 خرداد . این ناپلئون که اکنون انتقامجو و خشمگین نیز شده است کشور را بی تردید به سوی نابودی سوق خواهد داد . این ناپلئون دیگر از قدرت جدا نخواهد شد و اگر بر جنبش مردمی فعلی پیروز شود با حمایت نیروهای ارتشی که حامی اصلی او هستند حکومت خود را دائمی کرده و همچون استالین و هیتلر فاجعه ای تاریخی برای ملت ایران به ارمغان خواهد آورد .

سخنان اخیر کروبی و معضل جنبش ضد کودتا که به حال خود رها شده است

ژوئیه 5, 2009

کروبی آشکارا میگوید که برنامه ای کوتاه مدت برای هدایت جنبشهای اعتراضی برای سرنگونی کودتا ندارد وپای خود را از مبارزه ای که اکنون در خیابانها جریان دارد کنار میکشد . کروبی مانند بقیه اصلاح طلبان به مبارزه «درازمدت» یعنی مبارزه دوستانه در پستوها و پشت درهای بسته می اندیشد تا مباد مردم به میدان مبارزه کشیده شوند . حمایت مردم فقط تا آنجا لازم است که پای صندوقهای رای روند و به او و موسوی رای دهند ولی آنگاه که به خیابانها میریزند این کار از نظر او قانونی نیست و بقای نظام را به چالش میکشد و وابستگی او به نظام بیش از آنست که بتواند جنبش خیابانی ضد کودتا را تاب آورد .نکته ظریف اینست که او دائم به تبعات «بعدی » تقلب انتخاباتی اشاره میکند و به راحتی از کنار جنبش عظیم خیابانی ضد کودتا که خارج از معیارها و حصارهای جمهوری اسلام جریان دارد میگذرد . او از اعتصا ب و تظاهرات صحبت نمیکند . آشکارا موسوی و کروبی دست خود را از مبارزه عظیم کنونی که در خیابانها جریان دارد شسته اند و چشم بر آن بسته اند و مبارزه را به حال خود رها کرده اند تا یتیم در خیابانها بمیرد . بیایید قبول کنیم که  مبارزه عظیم ملت ایران که من بر این باورم میتواند دولت کودتا را سرکوب کند به حال خود و بدون رهبری رها شده است  . باز اصلاح طلبان به مبارزات مردمی خیانت کردند و آنرا به حال خود رها ساختند . تنها راه نجات این مبارزه آن است که زیر پرجم موسوی و کروبی و لی به صورت مستقل و خود جوش هرچه زودتر رهبران مستقل مردمی خود را بیاید تا بتواند به تدریج صف خود را از اصلاح طلبان که بیش از حد ترسو و ناتوان در تغییر اوضاع هستند جدا کند . نباید توهمی به نیروی رهبری و بسیج اصلاح طلبان داشت . آنها از ایجاد جنبشهای بزرگ مردمی ناتوانند و فقط در داخل محدوده رژیم و قانون اساسی میتوانند مانور دهند حال آنکه مردم ما بسیار بیش از این میخواهند . باز تکرار میکنم   هرگونه توهم به ظرفیت رهبری اصلاح طلبان بیهوده و به ضرر مبارزه دموکراسی مردم ایران است . آنها توانی محدود دارند و بیش از این نمیتوانند با مردم همراهی کنند . بی دلیل نیست که در دو هفته اخیر ساکت نشسته اند و به هیچوجه از اعتصاب و تظاهرات حمایت نکرده اند . ملت ایران باید چشم به هسته ها و شوراهای مستقل مردمی بدوزد که به دور از هر گونه شائبه وابستگی به رژیم در حال شکل گرفتن هستند و این مبارزات را رهبری خواهند کرد . مانند جنبش آزادیخواهی لهستان دردهه هشتاد باید منتظر بود که رهبران واقعا مردمی مانند لخ والسا از بطن مردم و این شوراها بجوشند . ما از مردم لهستان کم نداریم و لخ والساهای ما نیز ظهور خواهند کرد . «دوراندیش »

گروه سياسي: مهدي كروبي در ديداري كه اخيرا با برخي از اعضاي ستاد انتخاباتي خود، دانشجويان و هوادارانش داشت به نامه اخير محمود احمدي‌نژاد به‌هاشمي‌شاهرودي براي پيگيري قتل خانم ندا آقاسلطان اشاره كرد و گفت: فرمانده نيروي انتظامي‌اعلام كرده است 20نفر در اين حوادث كشته شده‌اند. هركس آن 19 نفر را كشته، خانم ندا آقاسلطان را نيز كشته است. پس چرا دستور بررسي قتل ديگران، زخمي‌شدن مردم و بازداشت بيش از هزار نفر از مردم و سرمايه‌هاي اين كشور صادر نمي‌شود؟
كروبي تاكيد كرد كه هيچگاه دلسرد نشده و همچنان با دلگرمي‌مردم راه خود را ادامه خواهد داد.
او اين انديشه‌اش را در پاسخ به پرسش‌هاي ميهماناني مطرح كرد كه چندي پيش به ديدارش رفته بودند. پرسش چنين بود: «به نظر شما بعد از انتخابات و با توجه به فضايي كه شكل گرفته است بايد چگونه به ادامه مسير پرداخت، آيا شما برنامه‌اي براي پيشبرد فعاليت تشكيلاتي خود داريد؟‌» اين پرسش از سوي جمعي از جوانان فعال ستاد انتخاباتي‌اش، اعضاي سايت‌هاي سحام‌نيوز، مشروطه نيوز، تريبون و صداي زنان كه در عرصه رقابت انتخابات دهم در حمايت از او فعاليت مي‌كرد مطرح شد. كروبي در پاسخ به آنها گفت: «ما به راه خود ادامه مي‌دهيم و در چارچوب اندیشه و فکر امام(ره) و در مسير اصلاحات حركت خواهيم كرد. اكنون نيز بايد در مسير خود براي رسيدن به هدف حركت كنيم ولي متناسب با هر زماني بايد به برنامه‌ريزي بپردازيم و اكنون نيز بايد متناسب با مقتضيات بعد از انتخابات به حركت خود ادامه دهيم. اكنون بايد نيروها را سازماندهي كنيم و ارتباط خود با نيروهاي حزبي و غيرحزبي كه در اين انتخابات حضوري فعال داشتند را حفظ كنيم. ما بايد سختي‌ها را تحمل كنيم و البته به كار تشكيلاتي و حزبي خودمان بپردازيم و انسجام كار حزبي خود را افزايش دهيم.» مهدي كروبي هرچند كه چنين هواداران و همراهانش را به ادامه حركت در مسير اصلاحلات با وجود سختي‌هايي كه پيش روي آنها قرار دارد فراخواند،‌ولي هنوز با تعجب نسبت به روند انتخابات رياست‌جمهوري دهم سخن مي‌گفت و گاه سوالاتي را مطرح مي‌كرد كه خود بدان پاسخ مي‌داد. او قبل از هر چيز تاسف خود را نسبت به بازداشت فعالان سياسي و مطبوعاتي اعلام كرد و از مجتبي تهراني عضو حزب اعتمادملي و خبرنگار سايت اين حزب نام برد و گفت: «آقاي تهراني فردي متدين و متكي بر اخلاق بود و اميدواريم هرچه زودتر آزاد شود ولي شما نيز اين را بدانيد كه هر حركتي قائم به يك فرد نيست و ما بايد به راه خود ادامه دهيم اما مهدي كروبي حرف‌هاي بسياري درباره انتخابات دهمين دوره رياست‌جمهوري داشت. حرف‌هايي كه تحمل انتشار آن در اين شرايط وجود ندارد. كروبي پاسخي داشت به افرادي كه از بسته شدن پرونده انتخابات دهم سخن مي‌گويند، وي بازگو كردن چنين مباحثي را موجب وارد شدن خدشه به اعتبار گوينده آن دانست و گفت: «ماجرايي كه در انتخابات دهمين دوره رياست‌جمهوري روي داده است آنچنان روشن و آشكار است كه همه نسبت به آن آگاه هستند، حتي اگر شما به شهر يا روستايي برويد ساكنان آنجا داستان‌هاي بسياري درباره اين انتخابات دارند كه براي شما نقل كنند، بنابراين دفاع كردن از آنچه روي داده است جز اينكه اعتبار گوينده را زير سوال ببرد نفع ديگري ندارد.» كروبي در واكنش به سخنان اخير احمد جنتي كه اعلام كرده است انتخابات دهمين دوره رياست‌جمهوري پاك‌ترين و بي‌نظيرترين انتخاباتي بوده كه برگزار شده است گفت: «من هم قبول دارم اين انتخابات بي نظير ترين انتخاباتي بوده كه برگزار شده است ولي درباره پاك بودن آن ابهاماتي وجود دارد كه هنوز بدان پاسخي داده نشده است. آخر اين چه حرف‌هايي است كه زده مي‌شود. انتخابات رياست‌جمهوري به مانند انتخابات شوراها يا مجلس منطقه‌اي برگزار نمي‌شود بلكه يك انتخابات سراسري است و هر اتفاقي كه روي دهد مردم در جريان قرار مي‌گيرند.»
كروبي تاكيد كرد: «شايد به گفته آقايان پرونده اين انتخابات بسته شده باشد ولي تبعات آن هنوز نمايان نشده است. این دولت در آينده مشکلات فراوانی را با جامعه، دانشگاهیان، نخبگان و روشنفکران خواهد داشت، زيرا دولتي كه بدون راي مردم سكان اداره كشور را برعهده بگيرد مشروعيت ندارد و البته روز به روز اين واقعيت آشكارتر مي‌شود.»
كروبي به چالش‌هاي ميان نمايندگان مجلس درباره انتخابات اشاره كرد و گفت : «‌حوادث موجود در مجلس بیانگر این است که اکثر نمايندگان مجلس اعم از اصلاح‌طلبان و اصولگرایان نيز برنده فعلی انتخابات را قبول ندارند و اين تبعاتي دارد كه بعدها آشكار خواهد شد.» (نه آقای کروبی هم اکنون مردم در خیابانها مشغول مبارزه برای سرنگونی کودتا هستند . چطور شما سخن از   بعدها   میگویید؟)
اما كروبي كه در آخرين نامه خود از ملت به خاطر آنكه از آنها دعوت كرده بود تا در انتخابات حضوري باشكوه داشته باشند عذرخواهي كرده بود ، به انگيزه تلاش‌هايش براي حضور مردم در انتخابات دهم اشاره كرد و گفت: «قبل از انتخابات رياست‌جمهوري ما نسبت به سلامت انتخابات احساس خطر مي‌كرديم، ولي معتقد بوديم كه با حضور گسترده مردم اين خطر از بين مي‌رود ولي غافل از اين بوديم كه به گونه‌اي براي اين انتخابات برنامه‌ريزي شده است كه هر فاصله راي ميان كانديداها را حل مي‌كند.» وي تاكيد كرد: «با وجود تمام اين شرايط ما بر اساس فكر و انديشه‌اي كه داشتيم و با اعتقاد به جمهوريت و اسلاميت نظام در عرصه انتخابات حاضر شديم و از همه مردم دعوت كرديم كه در اين عرصه حضور داشته باشند و شما شاهد آن بوديد حتي بسياري از كساني كه انتخابات را تحريم كرده بودند يا گروه‌هايي كه نسبت به انتخابات بي تفاوت بودند در عرصه حاضر شدند و اين چنين بود كه حضور گسترده‌اي را در انتخابات دهمين دوره رياست‌جمهوري مشاهده كرديم.»
وي در برابر پرسش‌هاي ميهمانانش كه از نحوه فعاليت پس از انتخابات رياست‌جمهوري دهم مي‌پرسيدند، گفت: «من با چنين شرايط سختي آشنايي دارم و معتقدم شما جوانان هم بايد با سختي‌ها آشنا شويد. البته اين درحالي است كه همواره هر پيروزي و شكستي در انسان اثر دارد ولي نبايد هيچگاه آدمي‌از پيروزي مغرور و از شكست‌ها نااميد شود بلكه بايد در هر شرايطي در عرصه حضور داشته باشد و براي رسيدن به هدف مبارزه كند.» وي با اشاره به شرايط پيش آمده در انتخابات رياست‌جمهوري دهم تاكيد كرد: «هرچند كه ديگر كانديداها توفيق پيروزي در اين انتخابات را پيدا نكردند اما اين انتخابات عرصه‌اي براي بروز تغيير و تحولاتي در وضع موجود كشور بود، زيرا مردم نشان دادند براي تغيير در شرايط موجود مصمم هستند و بنابراين شاهد حضور گسترده مردم براي اعتراض به نتيجه انتخابات بوديم.»
با بیان اینکه موضع گیری‌های متناقض جريان حاکم بیانگر ضعف، نگرانی و دغدغه آنان است، گفت: «نامه احمدي‌نژاد در خصوص رسیدگی به پرونده قتل ندا آقاسلطان در حالی برای رئیس قوه قضائیه ارسال می‌شود که در این جریان به قول احمدي مقدم 20 نفر به قتل رسیده‌اند، همان افرادی که 19 نفر دیگر از شهروندان را به قتل رساندند، ندا آقا سلطان را نیز به قتل رسانده‌اند. همان‌هایی این قتل‌ها و فجایع را انجام داده‌اند كه به خوابگاه‌ها، مجتمع‌هاي مسکونی، حریم خانواده‌ها، جمع مردم اعم از زن و مرد حمله کردند و […] با اینکه مستندات بیانگر این است که مجروحان و بازداشت‌کنندگان بیشتر از اینها هستند اما به آمار ارائه‌شده از سوي مراجع رسمي‌اكتفا مي‌كنيم و تاكيد داريم كه عوامل اين حوادث مجازات شوند.»
کروبی با اشاره به سخناني كه گفته شده برخي از اغتشاشگران لباس بسيج را بر تن كرده بودند تا از اين لباس سوء استفاده كنند، تاکید کرد: «شما عمدی یا غیرعمدی بسیج را که امام (ره) خود را با افتخار جزوی از آن می دانست، بسیجی را که 36هزار شهید دانشجو، 14 هزار شهید کارگر و کارمند و بيش از سه هزار شهيد روحاني داده است را زير سوال برديد و درباره آن شبهاتي به وجود آمد ( شبهات؟؟؟ آقای کروبی ملت ایران سالها پیش حساب خود را از لمپنهای بسیج جدا کرده بود . از خواب بیدار شوید )
كروبي خطاب به مسوولان گفت: « اگر شما سندي از كساني كه اين فجايع را انجام دادند داريد آنها را به مردم معرفي كنيد. البته به مانند زمان قتل‌هاي زنجيره‌اي عمل نكنيد كه تا به امروز هنوز ابهامات آن فجايع برطرف نشده است.»
كروبي به مقايسه شرايط فعلي با دوران گذشته پرداخت و گفت: «در آن زمان هنگامي‌كه تظاهراتي برگزار مي‌شد شاه مردم را متهم مي‌كرد كه به خاطر 25 قراني به خيابان‌ها آمده‌اند ولي ديگر نمي‌توان با چنين روشي مردم معترض به شرايط موجود را متهم كرد، اکنون دیگر تاریخ مصرف چنین گفتمان‌هایی گذشته است و ربط دادن عناوینی همچون اراذل و اوباش، خس و خاشاک و ارتباط با بیگانگان به مردم سخناني سنجيده نيست.» كروبي خاطرنشان ساخت: «در دوران مبارزه با رژيم ستم‌شاهي صف مبارزات كاملا مشخص بود، مردم از حكومت جدا شده بودند و به مقابله با آن مي‌پرداختند ولي اكنون مردم درون نظام هستند و به جمهوري اسلامي ‌و انقلاب پايبند هستند و در درون حكومت به مبارزه مي‌پردازند. امروز كساني كه نسبت به شرايط موجود معترضند همه از يك خانواده هستند و حتي در ميان مبارزان مديران و خانواده‌هاي شهدا و مبارزان انقلابي نيز حضور دارند و به نتيجه يك انتخابات اعتراض دارند ولي جمهوري اسلامي‌ را قبول دارند(ببینید حتی اینجا هم کروبی خط میکشد و محرم و نا محرم میکند و نشان میدهد که نمیتواند از درون دایره جمهوری اسلامی بیرون آید و تبدیل به یک رهبر ملی و مردمی شود ) كروبي به مانند گذشته بر انحراف نظام جمهوري اسلامي‌ از آرمان‌هاي حضرت امام (ره) مبني بر ميزان بودن راي مردم هشدار داد و تاكيد كرد: «ما معتقديم گروهي انديشه‌هاي امام(ره) و آرمان‌هاي انقلاب اسلامي ‌را فراموش كرده‌اند و سليقه‌اي در نظام بروز يافته است كه اكنون با كج انديشي موجب انحراف در آرمان‌هاي انقلاب اسلامي‌شده است و در تلاش هستيم كه به مبارزه با اين جريان فكري بپردازيم تا اجازه ندهيم اصل نظام جمهوري اسلامي‌متكي بر آرمان و انديشه‌هاي حضرت امام (ره) به انحراف كشيده شود.»(آیا آشکارتر از این میتواند بگوید که هنوز نظام برای او بیش از تظاهرات و جنبش ضد کودتا ارزش دارد ؟)‌كروبي همچنين پاسخي داشت به كساني كه اين روزها به راحتي مبارزان انقلابي را مرتبط با بيگانگان و ضد انقلاب معرفي مي‌كنند و خطاب به آنها گفت: «نمي‌توان به راحتي ديگران را متهم كرد و منحرف دانست بلكه بايد عملكردها معيار باشد. چرا امروز به راحتي ديگران را به ارتباط با بيگانگان متهم مي‌كنند البته در هر حركتي كه به صورت عمومي‌انجام مي‌شود ممكن است افرادي خاص هم وجود داشته باشند.» وي تاكيد كرد: «امروز اين توده‌هاي مردم هستند كه نسبت به حادثه‌اي كه روي داده اعتراض دارند، اين توده‌هاي مردم يك صدا مي‌گويند به دنبال تغيير بوده‌اند ولي با وجود حضور گسترده آنها تغييري روي نداده است و بنابراين اكنون به دنبال مطالبات خود هستند.» كروبي همچنان بر اين اعتقادش استوار است كه انتخابات دهمين دوره رياست‌جمهوري تبعاتي دارد كه همه گروه‌هاي سياسي بايد هزينه آن را پرداخت كنند ولي بر اين باور است كه شكست در انتخابات مانع از ادامه حركت اصلاحات نمي‌شود. (به هیچوجه اشاره به حرکت خیابانی و خود جوشی که همین اکنون در جریان است و میتواند در چند هفته این دولت کودتا را ساقط کند نمیکند و اصلا عینا نه عینا که  همین اکنون مردم در خیابانها دارند از جان خود مایه میگذارند  )وي تاكيد كرد: « ما هدفمان را گم نکرده‌ایم و تا آنجا که در مقدورات باشد از رای و ظلمی كه شده است دفاع می‌کنیم.» كروبي خطاب به هواداران خود گفت: «اكنون بايد به راه خود ادامه دهيم هر چند كه ممكن است شرايط سختي را پيش رو داشته باشيم. نبايد شكست موجب نااميدي در ما شود البته ما به مبارزه در اين شرايط سخت عادت داريم و اين شما جوانان هستيد كه بايد خودتان را براي فعاليت در شرايط سخت آماده كنيد.»‌وي تاكيد كرد: «هيچ گاه فراموش نكنيد اصلاحات قائم به يك فرد نيست و اگر اكنون دوستانمان در زندان هستند بايد ما به حركت در مسير اصلاحات ادامه دهيم و به مبارزه بپردازيم تا به اهداف خود برسيم.»‌

یادآوری مجدد به ملت ایران : اعتصاب ضد کودتای 15و16 و 17 تیر و تظاهرات 18تیر را فراموش نکنیم

ژوئیه 4, 2009

در این مقطع بسیار مهم در جنبش ضد کودتا باید هر طور شده اعتصاب و تظاهرات برنامه ریزی شده را انجام دهیم . نمیگوییم کامل باشد ، نمیگوییم همه به صورت قاطع شرکت کنند ولی تا آنجا که از دستتان بر می آید در این اعتصاب و در این تظاهرات شرکت کنید تا به دولت کودتا و جهانیان نشان دهید که ایرانیان تسلیم نشده اند . موسوی و کروبی نمیتوانند و در موقعیتی نیستند که مستقیما دستور به اعتصاب و تظاهرات دهند ولی با بیانیه های خود به صورت غیر مستقیم از هرگونه ابتکار خلقی برای اعتراض حمایت کرده اند و این یعنی مهر تایید آنان بر اعتصاب و تظاهرات .

مردم شجاع ایران ، هسته ها و کمیته ها و شوراهای مستقل و مخفی اعتصاب و تظاهرات را هر چه زودتر تشکیل دهید و از طریق این شوراها جنبش را ادامه دهید . ما به رهبران مستقلی نیاز داریم که از درون این هسته ها و شوراها متولد خواهند شد و جنبش را به مرحله بعدی رهنمایی خواهند کرد .

18تير در پيش است‏، دعوت به عمل مشترک، جمعی از دانشجويان داخل کشور‏

ژوئیه 3, 2009

آزاده ايرانی
‏«اگر با مسببين جنايت کوی دانشگاه در ۱۸ تير ۱۳۷۸ به گونه‌ای مناسب و‏‎ ‎قانونی برخورد می‌شد، امروز شاهد تکرار ‏آن فجايع در ابعادی وسيع‌تر و‎ ‎وارونه جلوه دادن واقعيت‌ها به گونه‌ای جسورانه‌تر نبوديم‎.‎‏» ‏
ميرحسين موسوی، بيانيه شماره ۸، پنج‌شنبه ۴ تير ۱۳۸۸‏

آنچه در هفته‌های پس از انتخابات ۲۲ خرداد گذشت، خون‌هايی که بر زمين ريختند، و جان‌های پاکی که به زندان و ‏زير شکنجه بردند، هرگز از خاطر ما پاک نخواهند شد. اين جنايت‌ها خود بزرگ‌ترين دليل بر دروغ‌گويی حاکمانی ‏است که، با دزديدن رای مردم، می‌خواستند برای جهانيان نمايشی از مشروعيت و قدرت خود برپا کنند. حيله‌های ‏دروغ‌گويان اما هميشه کارگر نيست.‏

ده سال پيش، جنايتی به وقوع پيوست که به درستی می‌توان آن را سرآغاز همه جنايت‌های امروز ناميد. حمله ‏لباس‌شخصی‌ها و نيروی انتظامی به خوابگاه دانشجويان در ۱۸ تير ۱۳۷۸ نخستين يورش آشکار و قدرت‌نمايی ‏جنايت‌بار در برابر خواست‌های قانونی مردم پس از آغاز دوران اصلاحات بود. جانيانی که پيش از آن نويسندگان و ‏روشنفکران را در خفا به قتل رسانده بودند تا ترس افکنند، اين‌بار درصدد برآمدند تا دهشت‌افکنی خود را با يورش ‏وحشيانه به خوابگاه دانشجويان تکميل کنند. دانشجويانی که تنها به بسته شدن غير قانونی روزنامه سلام اعتراض ‏کرده بودند.‏
به راستی اگر آن روزها برخوردی جدی با يورش‌گران صورت می‌گرفت، امروز شاهد کودتا و جنايت‌های خون‌بار ‏پس از آن نبوديم.‏
روز ۱۸ تير را بايد به روز فرياد عليه کودتاگران و جنايت‌کاران تبديل کنيم. تا آن روز مسلماً برنامه‌های مردمی ‏فراوانی پيش‌نهاد خواهد شد، و اميدواريم موسوی هم در شرايطی باشد که بتواند در حرکت اعتراضی مردم حاضر ‏شود. بر ما است که به همه در پيش بودن روز ۱۸ تير را يادآوری کنيم، برای سازمان دادن اعتراضات آمادگی خود ‏را حفظ کنيم، و خلاقيت خود را برای پيوسته نگاه داشتن صدای آزادی‌خواهی و قانون‌طلبی تا آن روز و پس از آن ‏به کار گيريم.‏
در هر کجای ايران باشيد، حتی اگر نتوانيد به برنامه‌های اعلام شده بپيونديد، کم‌ترين کاری که می‌توانيد در روز ۱۸ ‏تير بکنيد اين است که از ساعت ۷ تا ۸ عصر به همراه خانواده‌تان به خيابان‌ها و ميدان‌های نزديک به محل خود ‏بياييد، از نمادهای عزاداری استفاده کنيد، و با سلام کردن به ديگر شهروندانی که به اعتراض بيرون آمده‌اند، ‏همبستگی خود را نشان دهيد.‏

به اميد پيروزی بر ديکتاتوری

انقلاب ایران، تازه آغاز شده است

ژوئیه 3, 2009

به نقل از روزنامه دی ولت 28 ژوئن :

جنبش اعتراضی مردم ایران هر روز در رسانه‌های آلمانی انعکاس می‌یابد و کارشناسان و روزنامه‌نگاران از زوایای گوناگون به بررسی آن می‌نشینند. کلمنس ورگین، در روزنامه‌ی «دی‌‌ولت» روز 28 ژوئن مقاله‌ای به چاپ رسانده است که ترجمه‌ی آن در زیر می‌آید.

کلمنس ورگین اعتقاد دارد که نباید جنبش دمکراتیک را رونویسی کرد. شرایط سقوط به هرحال فراهم شده است، اما ممکن است طول بکشد.

(more…)

آقای موسوی ترا به خدا اگر نجنبید به سرنوشت بنی صدر دچار خواهید شد

ژوئیه 2, 2009

آقای موسوی اگر نجنبید به سرنوشت بنی صدردچار خواهید شد . شما گفته اید دولت کودتا را قبول ندارید و این دولت مشروعیت قانونی ندارد . آیا میدانید بنی صدر هم همین را میگوید و مشروعیت همه دولتهای بعد از خودش را قبول ندارد و هنوز خود را رییس جمهور قانونی ایران میداند؟ ولی که به حرفش گوش میدهد؟ آقای موسوی وقت اقدام اکنون است . اگر دست به دست کنید و بخواهید هنوز از کانالهای قانونی به اعتراض خود ادامه دهید به زودی شما هم از پاریس همان را خواهید گفت که بنی صدر میگوید ولی چه سود ؟ جنبش اکنون ملیونی است و هنوز توان سرنگونی کودتا را دارد ولی اگر چند هفته بگذرد مردم دلسرد میشوند و به خانه هایشان بر میگردند . مردم را باید با تظاهرات و اعتصابات داغ و آماده عمل نگاه داشت .  اگر آنان ببینند شما ساکتید و کاری نمیکنید چه انتظاری از آنان دارید که همچنان  آماده حرکت و گوش به فرمان شما باشند ؟ فکر نکنید که فعلا همه راههای قانونی را خواهید آزمود و آنگاه که کار از کار گذشت و به سراغتان آمدند تا به زندانتان بیندازند آنگاه میتوانید دستور تظاهرات دهید و باز همان تعداد مردم به خیابان می آیند که هفته های پیش آمدند . زهی خیال باطل . کودتاچیان خیلی وقت دارند و زمان به نفعشان کار میکند چون شما مردم را به آرامش دعوت می کنید . این شما هستید که فرصتی تاریخی را از دست مینهید . ترا به خدا دستور اعتصاب یا تظاهرات صادر کنید وگرنه فرصت از دست خواهد رفت . بگذارید مردم کاری کنند .

«دوراندیش»

محسن سازگارا : ویدئوی سخنان چهارشنبه دهم تیر در باره اعتصاب 15، 16 و 17 تیر

ژوئیه 1, 2009

آخرین خبر : یک نفر از مسئولان شرکت نفت به جرم توطئه برای آغاز اعتصاب در شرکت نفت دستگیر شد

ژوئیه 1, 2009

این خبر که در چند خبرگزاری دولت کودتا درج شده نشان از وحشت شدید کودتاچیان از شروع اعتصاب دارد . پاشنه آشیل دولت کودتا اعتصابهای سراسری است و خودشان خوب میدانند که در صورتی که کار به آنجا بکشد همچون شاه باید رخت سفر کشند و ایران را برای همیشه ترک گویند .

مبارزات در شهرستانها – اعتکاف در شرایط فعلی بی خطرتر است

ژوئیه 1, 2009

در شرایط فعلی در شهرستانهای کوچکتر که به علت شناخته بودن همگان بر همگان مبارزه به آسانی شهرهای بزرگ نیست میتوان تظاهرات و اعتصاب 15، 16 و 17 تیر را به صورت اعتکاف مذهبی برگزار کرد . در جریان اعتکاف گروهها و افراد مبارز با هم آشنا شده و پیوندها ی جدی و محکمی برای ادامه تظاهرات ، اعتصابات و اعتراضات برقرار خواهد شد .

انقلاب سبز :تشکیل شوراها و کمیته های مردمی برای رهبری جنبش مبرمترین وظیفه لحظه فعلی است

ژوئن 30, 2009

از مجموع گفتارها و بیانیه ها به نظر می آید که رهبران جنبش ضد کودتا به هردلیل ، دلایلی که شاید ما ندانیم و فقط بتوانیم حدس بزنیم ، در برابر کودتا عقب نشینی کرده اند و آماده یک تسلیم مفتضحانه میشوند . اینک دیگر بر مردم است که رهبری جنبش را از این لحظه بر عهده گیرند . بزرگترین و مهمترین مشکل فعلی جنبش کمبود و نبود رهبری است .هیچ چیز مهمتر از ایجاد رهبری برای این جنبش نیست . اثقلاب سبز اکنون به غولی میماند که سرش را بریده اند . بسیار قدرتمند است ولی بدون ستاد رهبری از پا خواهد افتاد .

وظیفه فعلی همه آنان که به شکست کودتا هم پیمان گشته اند  تشکیل کمیته ها و شوراهای مردمی در محلات و کارگاهها و بازارها و اصناف و ادارات و مساجد و حسینیه ها و ….. است . باید از بافت موجود جامعه مدنی استفاده کرد و آنرا تبدیل به بافت رهبری جنبش ساخت . این مبرمترین وظیفه ملت انقلابی ایران در لحظه حاضر است .