نسل جوان ایران و رهبران کودتا : تفاوتها و امیدها، امید بسیار است

داشتم فکر میکردم به شباهتها و تفاوتهای این دولت کودتا با سایر دولتهای سرکوبگر و کودتاچی در جهان . معمولا وقتی به دولتهای توتالیتر فکر میکنم در راس و سرلوحه همه آنان توتالیترترین دولت تاریخ جهان یعنی دولت استالین به خاطر م می آید . گاه که مقایسه میکنم میهراسم که این دولت کم از دولت استالین ندارد ولی بعد تفاوتها به خاطرم می آید . دولت استالین را روشنفکرانی رهبری میکردند که خود در انقلاب دست داشتند و روشهای مبارزه انقلابی را سالها آزموده بودند و به همین سبب هم میدانستند چگونه با این روشها مبارزه کنند ولی این دولت را بیشتر نسل دوم رهبران انقلاب رهبری میکنند یعنی نسل سپاه که در جبهه های جنگ پرورده شدند . اینان در سالهای پیش از 57 یا به دنیا نیامده بودند و یا بسیار خردسال بودند . در مبارزه انقلابی شرکت نداشتند و خاطره دست اولی  از آن دوران ندارند که بر مبنای آن بدانند چگونه میتوان با یک انقلاب مبارزه کرد . ثانیا بدنه و کادر رهبری این دولت بیشتر از لمپنهای بیسواد قماش شعبان بی مخ و دار و دسته های او تشکیل شده است و نه از افراد باسواد و تحصیلکرده و درس خوانده که بهتر میدانند چطور باید با جنبشهای انقلابی مبارزه کرد . اینان فقط زبان خشونت برهنه و خام را میفهمند و بس و بلد نیستند با پنبه سر ببرند . مبارزه با اینان شاید خونینتر باشد ولی در نهایت آسانتر از روبرویی با یک مشت تحصیلکرده بهترین دانشگاه های آمریکاست که روشهای مبارزه ضد انقلابی را از بهترین استادان آموخته اند .

تفاوت عظیم دیگر در جنبش ما و بسی جنبشهای دیگر این است که مردم تازه نفسند . اولا که بیش از نصف جمعیت ایران نسل جوان زیر سی سال هستند و سرشار از امید و شور و نیروی جوانی و از پس اینهمه نیروی جوان قدرتمند خواهان دموکراسی بر آمدن آسان نیست . ثانیا وقتی با نسل انقلاب 57 مقایسه میکنیم یک تفاوت بسیار آشکار میبینم . نسل انقلاب 57 در جریان انقلاب و سپس سرکوبها و آشوبهای خونین بعد از آن و بعد در جریان یک جنگ خونین هشت ساله آنچنان خسته و مجروح و زخم خورده شد که دیگر توان و یارا و اراده مبارزه بیشتری برایش نماند . آن نسل میگفت یکبار انقلاب کردیم برای هفت پشتمان بس است و به هیچ عنوان دیگر اشتباه قبلی را تکرار نمیکنمیم و به خیابان نمیرویم . آن نسل واقعا سرخورده شده بود . اما این نسل جوان خاطره ای از آن روزها ، آن سرکوبها ، آن اعدامهای دسته جمعی که گاه به دویست و سیصد در روز میرسید ، بمبارانها و کشتارگاههای جنگ ندارد . این نسل تازه نفس است . این نسل سرخورده نیست . نسلی نیست که بگوید یکبار به خیابان آمدم و بس است . نسلی نیست که در طی ده سال پس از انقلاب آنقدر خون ریخت که دیگر خونی در تنش نماند . این نسل اولین بار است که به خیابان می آید ، شاداب و قدرتمند است ، هیچ جا و هیچکس تاکنون  خونی از او نریخته  در نتیجه نیرومند و سرزنده است . این نسل هنوز آماده سالها مبارزه در خیابانهاست و نه خسته از آن . مثل نسل جوان پس از کودتای 28 مرداد که سرانجام انقلاب سال 57 را به ثمر رساند و نسل جوانی که در آرامش (گورستانی) دوران رضا خان رشد کرد و پس از شهریور 20 صنعت نفت را ملی کرد .

«دوراندیش»

Advertisements

برچسب‌ها: , , , ,

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: